“ஆதாமும் ஏவாளும் ஒளியை விட்டு வெளியேறினர்” என்று நீங்கள் ஏன் சொல்கிறீர்கள்?

அவர்களின் பாவத்திற்கு முன்: – ஆதியாகமம் 2:25 ஆதாமும் அவன் மனைவியுமாகிய [ஏவாள்] இருவரும் நிர்வாணிகளாயிருந்தும், வெட்கப்படாதிருந்தார்கள்.

அவர்களின் பாவத்திற்குப் பின்: – ஆதியாகமம் 3:6-7 அப்பொழுது ஸ்திரீயானவள், அந்த விருட்சம் புசிப்புக்கு நல்லதும், பார்வைக்கு இன்பமும், புத்தியைத் தெளிவிக்கிறதற்கு இச்சிக்கப்படத்தக்க விருட்சமுமாய் இருக்கிறது என்று கண்டு, அதின் கனியைப் பறித்து, புசித்து, தன் புருஷனுக்கும் கொடுத்தாள்; அவனும் புசித்தான். அப்பொழுது அவர்கள் இருவருடைய கண்களும் திறக்கப்பட்டது; அவர்கள் தாங்கள் நிர்வாணிகள் என்று அறிந்து, அத்தியிலைகளைத் தைத்து, தங்களுக்கு அரைக்கச்சைகளை உண்டுபண்ணினார்கள்.

மேற்கண்ட உண்மைகளைப் படித்த பிறகு, ஆதாமும் ஏவாளும் ஒளியின் வஸ்திரத்தை அணிந்திருந்தார்கள் என்று யூகிக்க விரும்பும் மற்றவர்களுடன் சேர நாங்கள் தேர்வு செய்கிறோம். ஒளி என்பது தேவனின் தெளிவான பிரதிநிதித்துவங்களில் ஒன்றாகும். அவர் தனது சாயலில் உருவாக்கப்பட்ட தனது மனித சிருஷ்டிப்பை இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட ஒளியால் அணிவித்தார் என்பது அர்த்தமுள்ளதாக இருக்கும்.

அவர்கள் பாவம் செய்த பிறகுதான் அவர்களின் மனசாட்சி அவர்களைக் கண்டனம் செய்தது. அவர்களின் கீழ்ப்படியாமையின் காரணமாக, பயமும் நிர்வாணமும் அவர்களின் துரோகம் மற்றும் குற்றத்திற்கு தெளிவான சாட்சியாக அவர்கள் மீது உடனடியாக வந்தது.

சிருஷ்டிகரான தேவனுக்கு ஒளி மிகவும் முக்கியமானது என்பதை இங்கு வாசிக்கிறோம் [1 யோவான் 1:5-10] தேவன் ஒளியாயிருக்கிறார், அவரில் எவ்வளவேனும் இருளில்லை; பாவமோ இருளோ மீண்டும் ஒருபோதும் நுழையாத புதிய வானத்தையும் புதிய பூமியையும் உருவாக்கிய பிறகு, அவரது ஒளி முழு பூமியையும் நிரப்பும். 

– சங்கீதம் 104:1-4 என் ஆத்துமாவே, கர்த்தரை ஸ்தோத்திரி; என் தேவனாகிய கர்த்தாவே, நீர் மிகவும் பெரியவராயிருக்கிறீர்; மகிமையையும் மகத்துவத்தையும் அணிந்துகொண்டிருக்கிறீர். ஒளியை வஸ்திரமாகத் தரித்து, வானங்களைத் திரையைப்போல் விரித்திருக்கிறீர். தமது மேல்வீடுகளைத் தண்ணீர்களால் மச்சுப்பாவி, மேகங்களைத் தமது இரதமாக்கி, காற்றினுடைய செட்டைகளின்மேல் செல்லுகிறார். தம்முடைய தூதர்களைக் காற்றுகளாகவும், தம்முடைய ஊழியக்காரரை அக்கினிஜுவாலைகளாகவும் செய்கிறார்.

உண்மை: தேவன் ஆதாமுக்குள் ஜீவ சுவாசத்தை ஊதும்போது, [இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட ஒளி] ​​இந்த ஒளி அவனுடைய சரீரத்தில் நுழைந்தது, அவனுடைய ஆத்துமா ஒரு நித்திய ஜீவனாக மாறியது. இவ்வாறு, அதன் பிறகு பிறக்கும் ஆதாமின் சந்ததியினர் அனைவரும் ஒரு நித்திய ஆத்துமாவுடன் பிறக்கிறார்கள் மற்றும் ஒரு நித்திய முடிவைக் கொண்டுள்ளனர்.

மரணத்திற்குப் பிறகு, இந்த உலகில் உடல் ரீதியாகப் பிறந்த ஒவ்வொரு நபரும் ஒரு நித்திய ஜீவியாக இருப்பதால், ஒவ்வொருவரும் சிருஷ்டிகராகிய பரிசுத்த தேவனோடு பரலோகத்தில் அல்லது தங்களை வஞ்சிக்கிற பிசாசானவனுடன் நரகத்தில் நித்தியத்தைக் கழிப்பார்கள்.

கருப்பொருள்: 1 யோவான் 1:5-10 தேவன் ஒளியாக இருக்கிறார், அவரில் இருள் இல்லை.

பரலோகத்தின் எதிர்கால படம்: வெளிப்படுத்தல் 22:5. அங்கே இராக்காலமிராது; விளக்கும் சூரியனுடைய வெளிச்சமும் அவர்களுக்கு வேண்டுவதில்லை; தேவனாகிய கர்த்தரே அவர்கள்மேல் பிரகாசிப்பார். அவர்கள் சதாகாலங்களிலும் அரசாளுவார்கள்.

இந்த ஒளி [ஆதாம் + ஏவாளுக்குள் தேவனின் பிரசன்னம்] அவர்கள் பாவம் செய்தவுடன் உடனடியாக வெளியேறியது. தேவ ஆவியின் இந்த வெளியேற்றம் ஆதாமும் ஏவாளும் அனுபவித்த முதல் மரணமாகும். ஆதாமுக்கும் ஏவாளுக்கும் தேவனுடன் இருந்த நேரடி தொடர்பின் உறவு துண்டிக்கப்பட்டது. தேவன் நியமித்த காலத்தில், ஆதாமும் ஏவாளும் சரீர ரீதியாக மரித்தார்கள்.

இழந்து போன நித்திய ஏதேனிலிருந்து, ஆதாமின் சந்ததியினராகிய நாம் எப்படி, எப்போதும் இருளும் பரிபூரண மகிழ்ச்சியும் சமாதானமும் நிறைந்த பரலோகத்திற்கு செல்ல முடியும்?

நம்முடைய சிருஷ்டிகரான இயேசு, என்ன நடக்க வேண்டும் என்பதை தெளிவாக அறிவித்தார்:

– யோவான் 3:5-8 இயேசு பிரதியுத்தரமாக: ஒருவன் ஜலத்தினாலும் ஆவியினாலும் பிறவாவிட்டால் தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் பிரவேசிக்கமாட்டான் என்று மெய்யாகவே மெய்யாகவே உனக்குச் சொல்லுகிறேன். மாம்சத்தினால் பிறப்பது மாம்சமாயிருக்கும், ஆவியினால் பிறப்பது ஆவியாயிருக்கும். நீங்கள் மறுபடியும் பிறக்கவேண்டும் என்று நான் உனக்குச் சொன்னதைக் குறித்து அதிசயப்படவேண்டாம். காற்றானது தனக்கு இஷ்டமான இடத்திலே வீசுகிறது, அதின் சத்தத்தைக் கேட்கிறாய், ஆகிலும் அது இன்ன இடத்திலிருந்து வருகிறதென்றும், இன்ன இடத்துக்குப் போகிறதென்றும் உனக்குத் தெரியாது; ஆவியினால் பிறந்தவனெவனோ அவனும் அப்படியே இருக்கிறான் என்றார்.

தேவன் ஒளியாய் இருக்கிறார் என்பதை பற்றிய கூடுதல் விளக்கம் –

சகலமும் தேவனால் உண்டாயிற்று! அவரே சகல சிருஷ்டிக்கும் காரணர், அவருடைய சித்தத்தின்படி சகலத்தையும் படைத்து, உயிரற்றவற்றுக்கு உயிர் கொடுக்கும் வல்லமை உடையவராய் இருக்கிறார்.

பரிபூரண பரிசுத்தத்திலும் தூய்மையிலும் தேவனில் இருள் இல்லை. அவருக்கு முன்பாக எந்த இருளும் நிற்க முடியாது. ஒளி இருளை நெருங்கும் போது இருள் உடனடியாக மறைந்து போகும். இருள் என்பது ஒளி இல்லாதது.

மனிதர்கள் ஆத்துமா [நித்திய] மற்றும் சரீர [தற்காலிக] இயல்புகளை கொண்ட சிருஷ்டிகள்.

-ஆதியாகமம் 1:26 பின்பு தேவன்: நமது சாயலாகவும் நமது ரூபத்தின்படியேயும் மனுஷனை உண்டாக்குவோமாக; என்றார்.

-ஆதியாகமம் 2:7 தேவனாகிய கர்த்தர் மனுஷனைப் பூமியின் மண்ணினாலே உருவாக்கி, ஜீவசுவாசத்தை அவன் நாசியிலே ஊதினார், மனுஷன் ஜீவாத்துமாவானான். [தேவனின் ஒளி / வல்லமை ஆதாமுக்குள் நுழைந்தபோது, அவன் ஒரு நித்திய ஜீவன் ஆனான்.]

தேவனுடைய ஆவியினாலே மனுஷனாகிய ஆதாம் ஜீவாத்துமாவானான் மேலும் அவன் தேவனோடு “வரையறுக்கப்பட்ட சுதந்திரத்தை” அளிக்கக்கூடிய, மனசாட்சியைக் கொண்டிருக்கக்கூடிய, உணர்ச்சிகளை உணரக்கூடிய, சரி அல்லது தவறு, நன்மை, தீமையைத் தேர்ந்தெடுக்கக்கூடிய ஒரு சரீரமும் அவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது.

அதனால் என்ன நடந்தது? ஆதமும் ஏவாளும் தேவனுக்கு விரோதமாகத் துரோகம்பண்ணி, தேவன் அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்ட உடன்படிக்கையை மீறினார்கள்; 

-ஆதியாகமம் 3:8-13 8. பகலில் குளிர்ச்சியான வேளையிலே தோட்டத்தில் உலாவுகிற தேவனாகிய கர்த்தருடைய சத்தத்தை அவர்கள் கேட்டார்கள். அப்பொழுது ஆதாமும் அவன் மனைவியும் தேவனாகிய கர்த்தருடைய சந்நிதிக்கு விலகி, தோட்டத்தின் விருட்சங்களுக்குள்ளே ஒளித்துக்கொண்டார்கள். 

அப்பொழுது தேவனாகிய கர்த்தர் ஆதாமைக் கூப்பிட்டு: நீ எங்கே இருக்கிறாய் என்றார். அதற்கு அவன்: நான் தேவரீருடைய சத்தத்தைத் தோட்டத்திலே கேட்டு, நான் நிர்வாணியாயிருப்பதினால் பயந்து, ஒளித்துக்கொண்டேன் என்றான். அப்பொழுது அவர்: நீ நிர்வாணி என்று உனக்கு அறிவித்தவன் யார்? புசிக்கவேண்டாம் என்று நான் உனக்கு விலக்கின விருட்சத்தின் கனியைப் புசித்தாயோ என்றார்.
அதற்கு ஆதாம்: என்னுடனே இருக்கும்படி தேவரீர் தந்த ஸ்திரீயானவள் அவ்விருட்சத்தின் கனியை எனக்குக் கொடுத்தாள், நான் புசித்தேன் என்றான். அப்பொழுது தேவனாகிய கர்த்தர் ஸ்திரீயை நோக்கி: நீ இப்படிச் செய்தது என்ன என்றார். ஸ்திரீயானவள்: சர்ப்பம் என்னை வஞ்சித்தது, நான் புசித்தேன் என்றாள்.

அந்தப் பாவம் முழு மனித இனத்திற்கும் என்ன கொண்டு வந்தது? மரணம்! அதன் பிறகு பிறந்த அனைத்து மனிதகுலத்தின் இரத்த ஓட்டத்திலும் பாவமும் மரணமும் நுழைந்தன.

அந்த ஒற்றைக் கலகச் செயலிலிருந்து பாவம் எப்படித் தோன்றுகிறது?

இப்போது எல்லா மனிதர்களும் உலகிற்குள் தேவனின் இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட ஜீவ சுவாசத்தைப் பெறாமல், அதற்குப் பதிலாக [இயற்கையான செயல் முறையில்] ஏமாற்றுக்காரனான பிசாசின் பிள்ளைகளாய் பிறந்து இருக்கிறார்கள்

-ரோமர் 3:9-18 9. அவர்கள் [மனிதகுலம் முழுவதும்] அனைவரும் பாவத்தின் கீழ் உள்ளனர். அந்தப்படியே: நீதிமான் ஒருவனாகிலும் இல்லை; உணர்வுள்ளவன் இல்லை; தேவனைத் தேடுகிறவன் இல்லை;
எல்லாரும் வழிதப்பி, ஏகமாய்க் கெட்டுப்போனார்கள்; நன்மைசெய்கிறவன் இல்லை, ஒருவனாகிலும் இல்லை.
அவர்கள் தொண்டை திறக்கப்பட்ட பிரேதக்குழி, தங்கள் நாவுகளால் வஞ்சனைசெய்கிறார்கள்; அவர்களுடைய உதடுகளின் கீழே பாம்பின் விஷம் இருக்கிறது; அவர்கள் வாய் சபிப்பினாலும் கசப்பினாலும் நிறைந்திருக்கிறது; அவர்கள் கால்கள் இரத்தஞ்சிந்துகிறதற்குத் தீவிரிக்கிறது; நாசமும் நிர்ப்பந்தமும் அவர்கள் வழிகளிலிருக்கிறது;
சமாதான வழியை அவர்கள் அறியாதிருக்கிறார்கள்; அவர்கள் கண்களுக்கு முன்பாகத் தெய்வபயமில்லை, என்று எழுதியிருக்கிறதே.

நாம் என்ன செய்ய முடியும்? ஒன்றுமில்லை! நம்முடைய சொந்த வல்லமையோ செயல்களோ நம்முடைய பாவக் கடனான மரணத்தைச் செலுத்தும் திறன் கொண்டவை அல்ல, அது பரிசுத்த தேவனுடைய பரிபூரண நீதியை நடப்பிக்க மாட்டாது, 

ஆதாமுக்குள் பாவத்தைப் பிறப்பித்து, முழு மனித இனத்தின் இரத்த ஓட்டத்திலும் பாவத்தைக் கொண்டு வர நாம் எதுவும் செய்யாதது போல, நம்முடைய பாவங்களையும் குற்ற உணர்ச்சியையும் துடைக்க நம்மில் எதையும் செய்ய முடியாது. நாம் பாவ இயல்புடன் பிறந்திருக்கிறோம், நாம் “மறுபடியும் பிறக்கவில்லை” என்றால் நித்திய மரணத்திற்கு ஆளாகிறோம்.

பரிசுத்த தேவனோடு ஒப்புரவாக, நமக்கு மேலாக நம்மை மீட்டெடுக்கக்கூடிய ஒரு இரட்சகர் நமக்கு அவசியம்.

ஆதாமை பாவம் செய்ய வைக்க நாம் எதுவும் செய்யாதது போல, நம்மை நேசிக்கவும், நமக்காக மரிக்கவும் தேர்ந்தெடுத்த தேவனின் அன்புக்கு நம்மிடத்தில் காணப்படும் எதையும் நாம் செலுத்தி விட முடியாது. நாம் ஆதாமின் பாவத்திற்கு தகுதியானவர்களோ அல்லது, இயேசு நம் பாவத்திற்காகவும் குற்ற உணர்ச்சிக்காகவும் மரித்ததினால், அவருடைய அன்புக்கும் மரணத்திற்கும் நாம் தகுதியானவர்களோ அல்ல.

இந்த நம்பமுடியாத வலியையும் சோகத்தையும் அவர் ஏன் தானாக முன்வந்து அனுபவித்தார்? பரிசுத்த தேவன் ஏன் இதைச் செய்தார்? ஏனென்றால் தேவன் நம்மை, அவருடைய சிருஷ்டியாகிய நம்மை நேசிக்கிறார், மேலும் தன்னை ஒரு குடும்பம், என்றென்றும் நேசிக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறார். இந்த குடும்பம் தேவனின் பரிபூரண மகனான இயேசுவைப் போல மாற “மறுபடியும் பிறக்க வேண்டும்“.

ஏன் தேவன் நம்மை நேசிக்கிறார்? எளிய உண்மை: ஏனென்றால் தேவன் நம்மை நேசிக்கிறார், அவர் நம்மை நேசிக்கிறவராகவே இருக்கிறார்!

தேவன் நம்மை நேசிக்கிறார், அவருடைய மனித சிருஷ்டி. இயேசு கிறிஸ்துவை விசுவாசித்து, நம்பி, நேசித்து, பின்பற்றுபவர்களின் பாவங்களுக்காக மரண தண்டனையைச் செலுத்துவதற்கு, அவர் பரிபூரண மனிதராக/பரிபூரண கர்த்தாவாக வராவிட்டால், நாம் என்றென்றும் கண்டனம் செய்யப்படுவோம் என்ற சாத்தியமற்ற சூழ்நிலையை அவர் தெளிவாகப் புரிந்துகொண்டார்.

ஒரே ஒரு பரிகாரம்: ஒளி [தேவனின் ஆவி] ஆண்கள், பெண்கள், சிறுவர்கள் மற்றும் சிறுமிகளின் இதயங்களில் மீண்டும் பிறக்க வேண்டும்!

-யோவான் 3:3-9 3. இயேசு அவனுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: ஒருவன் மறுபடியும் பிறவாவிட்டால் தேவனுடைய ராஜ்யத்தைக் காணமாட்டான் என்று மெய்யாகவே மெய்யாகவே உனக்குச் சொல்லுகிறேன் என்றார்.
அதற்கு நிக்கொதேமு: ஒரு மனுஷன் முதிர்வயதாயிருக்கையில் எப்படிப் பிறப்பான்? அவன் தன் தாயின் கர்ப்பத்தில் இரண்டாந்தரம் பிரவேசித்துப் பிறக்கக்கூடுமோ என்றான். இயேசு பிரதியுத்தரமாக: ஒருவன் ஜலத்தினாலும் ஆவியினாலும் பிறவாவிட்டால் தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் பிரவேசிக்கமாட்டான் என்று மெய்யாகவே மெய்யாகவே உனக்குச் சொல்லுகிறேன். மாம்சத்தினால் பிறப்பது மாம்சமாயிருக்கும், ஆவியினால் பிறப்பது ஆவியாயிருக்கும். நீங்கள் மறுபடியும் பிறக்கவேண்டும் என்று நான் உனக்குச் சொன்னதைக் குறித்து அதிசயப்படவேண்டாம்.
காற்றானது தனக்கு இஷ்டமான இடத்திலே வீசுகிறது, அதின் சத்தத்தைக் கேட்கிறாய், ஆகிலும் அது இன்ன இடத்திலிருந்து வருகிறதென்றும், இன்ன இடத்துக்குப் போகிறதென்றும் உனக்குத் தெரியாது; ஆவியினால் பிறந்தவனெவனோ அவனும் அப்படியே இருக்கிறான் என்றார். அதற்கு நிக்கொதேமு: இவைகள் எப்படி ஆகும் என்றான்.

அந்த காரியங்கள் இப்படித்தான் இருக்க முடியும்!

– யோவான் 3:14-21. . 14. ……..மனுஷகுமாரனும், தன்னை விசுவாசிக்கிறவன் எவனோ அவன் கெட்டுப்போகாமல் நித்தியஜீவனை அடையும்படிக்கு, உயர்த்தப்படவேண்டும். தேவன், தம்முடைய ஒரேபேறான குமாரனை விசுவாசிக்கிறவன் எவனோ அவன் கெட்டுப்போகாமல் நித்தியஜீவனை அடையும்படிக்கு, அவரைத் தந்தருளி, இவ்வளவாய் உலகத்தில் அன்புகூர்ந்தார். உலகத்தை ஆக்கினைக்குள்ளாகத் தீர்க்கும்படி தேவன் தம்முடைய குமாரனை உலகத்தில் அனுப்பாமல், அவராலே உலகம் இரட்சிக்கப்படுவதற்காகவே அவரை அனுப்பினார்.
அவரை விசுவாசிக்கிறவன் ஆக்கினைக்குள்ளாகத் தீர்க்கப்படான்; விசுவாசியாதவனோ, தேவனுடைய ஒரேபேறான குமாரனுடைய நாமத்தில் விசுவாசமுள்ளவனாயிராதபடியினால், அவன் ஆக்கினைத்தீர்ப்புக்குட்பட்டாயிற்று. ஒளியானது உலகத்திலே வந்திருந்தும் மனுஷருடைய கிரியைகள் பொல்லாதவைகளாயிருக்கிறபடியினால் அவர்கள் ஒளியைப்பார்க்கிலும் இருளை விரும்புகிறதே அந்த ஆக்கினைத்தீர்ப்புக்குக் காரணமாயிருக்கிறது. பொல்லாங்கு செய்கிற எவனும் ஒளியைப் பகைக்கிறான், தன் கிரியைகள் கண்டிக்கப்படாதபடிக்கு, ஒளியினிடத்தில் வராதிருக்கிறான். சத்தியத்தின்படி செய்கிறவனோ, தன் கிரியைகள் தேவனுக்குள்ளாய்ச் செய்யப்படுகிறதென்று வெளியாகும்படிக்கு, ஒளியினிடத்தில் வருகிறான் என்றார்.

கிறிஸ்துவை நேசிப்பவர்களாக, கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுபவர்களாக, “மறுபடியும் பிறந்த” நம் இருதயங்களில் மறுபடியும் ஏற்றப்பட்ட ஒளியில் நிலைத்திருக்க நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்?

-1 யோவான் 1:5-10 தேவன் ஒளியாயிருக்கிறார், அவரில் எவ்வளவேனும் இருளில்லை; இது நாங்கள் அவரிடத்தில் கேட்டு, உங்களுக்கு அறிவிக்கிற விசேஷமாயிருக்கிறது. நாம் அவரோடே ஐக்கியப்பட்டவர்களென்று சொல்லியும், இருளிலே நடக்கிறவர்களாயிருந்தால், சத்தியத்தின்படி நடவாமல் பொய்சொல்லுகிறவர்களாயிருப்போம். அவர் ஒளியிலிருக்கிறதுபோல நாமும் ஒளியிலே நடந்தால் ஒருவரோடொருவர் ஐக்கியப்பட்டிருப்போம்; அவருடைய குமாரனாகிய இயேசுகிறிஸ்துவின் இரத்தம் சகல பாவங்களையும் நீக்கி, நம்மைச் சுத்திகரிக்கும்.
நமக்குப் பாவமில்லையென்போமானால், நம்மை நாமே வஞ்சிக்கிறவர்களாயிருப்போம், சத்தியம் நமக்குள் இராது.
நம்முடைய பாவங்களை நாம் அறிக்கையிட்டால், பாவங்களை நமக்கு மன்னித்து எல்லா அநியாயத்தையும் நீக்கி நம்மைச் சுத்திகரிப்பதற்கு அவர் உண்மையும் நீதியும் உள்ளவராயிருக்கிறார். நாம் பாவஞ்செய்யவில்லையென்போமானால், நாம் அவரைப் பொய்யராக்குகிறவர்களாயிருப்போம், அவருடைய வார்த்தை நமக்குள் இராது.

_______________________________

கர்த்தராகிய இயேசுவே உலகத்தின் ஒளி

– யோவான் 1:8-13 அவன் [யோவான்] அந்த ஒளியல்ல, அந்த ஒளியைக்குறித்துச் சாட்சிகொடுக்க வந்தவனாயிருந்தான். உலகத்திலே வந்து எந்த மனுஷனையும் பிரகாசிப்பிக்கிற ஒளியே [இயேசு]அந்த மெய்யான ஒளி. அவர் உலகத்தில் இருந்தார், உலகம் அவர் மூலமாய் உண்டாயிற்று, உலகமோ அவரை அறியவில்லை.
அவர் தமக்குச் சொந்தமானதிலே வந்தார், அவருக்குச் சொந்தமானவர்களோ அவரை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. அவருடைய நாமத்தின்மேல் விசுவாசமுள்ளவர்களாய் அவரை ஏற்றுக்கொண்டவர்கள் எத்தனைபேர்களோ, அத்தனைபேர்களும் தேவனுடைய பிள்ளைகளாகும்படி, அவர்களுக்கு அதிகாரங்கொடுத்தார். அவர்கள், இரத்தத்தினாலாவது மாம்ச சித்தத்தினாலாவது புருஷனுடைய சித்தத்தினாலாவது பிறவாமல், தேவனாலே பிறந்தவர்கள்.

-யோவான் 8:12. மறுபடியும் இயேசு ஜனங்களை நோக்கி: நான் உலகத்திற்கு ஒளியாயிருக்கிறேன், என்னைப் பின்பற்றுகிறவன் இருளிலே நடவாமல் ஜீவஒளியை அடைந்திருப்பான் என்றார்.

-யோவான் 12:44-50 அப்பொழுது இயேசு சத்தமிட்டு: என்னிடத்தில் விசுவாசமாயிருக்கிறவன் என்னிடத்தில் அல்ல, என்னை அனுப்பினவரிடத்தில் விசுவாசமாயிருக்கிறான். என்னைக் காண்கிறவன்[இயேசு, குமாரனாகிய தேவன்] என்னை அனுப்பினவரைக் [பிதாவாகிய தேவனை] காண்கிறான்.

என்னிடத்தில் விசுவாசமாயிருக்கிறவனெவனும் இருளில் இராதபடிக்கு, நான் உலகத்தில் ஒளியாக வந்தேன். ஒருவன் என் வார்த்தைகளைக் கேட்டும் விசுவாசியாமற்போனால், அவனை நான் நியாயந்தீர்ப்பதில்லை; நான் உலகத்தை நியாயந்தீர்க்கவராமல், உலகத்தை இரட்சிக்கவந்தேன். என்னைத் தள்ளி என் வார்த்தைகளை ஏற்றுக்கொள்ளாதவனை நியாயந்தீர்க்கிறதொன்றிருக்கிறது; நான் சொன்ன வசனமே அவனைக் கடைசிநாளில் நியாயந்தீர்க்கும். நான் சுயமாய்ப் பேசவில்லை, நான் பேசவேண்டியது இன்னதென்றும் உபதேசிக்கவேண்டியது இன்னதென்றும் என்னை அனுப்பின பிதாவே எனக்குக் கட்டளையிட்டார். அவருடைய கட்டளை நித்திய ஜீவனாயிருக்கிறதென்று அறிவேன்; ஆகையால் நான் பேசுகிறவைகளைப் பிதா எனக்குச் சொன்னபடியே பேசுகிறேன் என்றார்.

எல்லா மனிதரும் பேசக்கூடிய கதைகளிலே சிறந்த கதை இயேசு கிறிஸ்துவின் அன்பின் கதை! குற்றமற்றவர் [இயேசு [நீங்களும் நானும்] குற்றத்திற்காக மரித்தார், அதனால் குற்றவாளி மன்னிக்கப்பட்டு, இருள் இனி ஒருபோதும் இல்லாத பரிபூரண ஒளியில் அவருடன் என்றென்றும் வாழ முடியும்.

உங்கள் சிறந்த கேள்விக்கு மீண்டும் நன்றி. உங்கள் கேள்வி மிக முக்கியமான கேள்விக்கு வழிவகுக்கிறது: நீங்கள் மறுபடியும் பிறந்து இருக்கிறீர்களா? நீங்கள் இயேசு கிறிஸ்துவை உங்கள் இருதயத்தில் ஏற்றுக்கொண்டு, தேவனின் ஆவியை உங்கள் இருதயத்தில் பெற்றிருக்கிறீர்களா? அந்த “புதிய பிறப்பு” நிகழும்போது, ​​ஆவியான தேவன் உங்களை இயேசு கிறிஸ்துவின் சாயலாக மாற்றும் செயல்முறையைத் தொடங்குவார்.

நீங்கள் இதனால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டிருந்தால், உங்களுடன் சேர்ந்து நாங்கள் மகிழ்ச்சியடைய எங்களுக்குத் தெரிவிக்க தயவுசெய்து எங்களுக்கு எழுதுங்கள்.

நீங்கள் இன்னும் இருளில் நடந்து கொண்டிருந்தாலும், தேவனின் ஒளி உங்கள் இருதயத்தில் இல்லை என்றால், இயேசு கிறிஸ்துவைப் பற்றி நீங்கள் உண்மை என்று நம்புவதை இன்றே முடிவு செய்யுங்கள். அன்பு தன்னார்வமாக இருக்க வேண்டும்! தேவன் தனது குமாரனாகிய இயேசுவை நேசிக்க உங்களை கட்டாயப்படுத்த மாட்டார். இன்று ஒவ்வொருவரும் இயேசு கிறிஸ்துவை நேசிக்க அல்லது அவரை நிராகரிக்க தீர்மானிக்க வேண்டும்.

இயேசுவைப் பற்றி நீங்கள் உண்மை என்று நம்புவதுதான் உங்களுக்கு இருக்கும் மிக முக்கியமான சிந்தனை, ஏனென்றால் அது நீங்கள் நித்தியத்தை எங்கு கழிப்பீர்கள் என்பதை தீர்மானிக்கிறது, பரலோகத்தில் அவருடன் என்றென்றும் பரிபூரண மகிழ்ச்சியில், அல்லது நரகத்தில் பரிபூரண வலி மற்றும் வருத்தத்தில்.

இந்தக் குறிப்பை உங்களுக்கு அனுப்பும்போது உங்களுக்காக நாங்கள் ஜெபித்தோம். நாங்கள் தொடர்ந்து அவ்வாறு செய்ய விரும்பினால், உங்கள் கோரிக்கையை உங்கள் பதிலில் குறிப்பிடவும்.

கிறிஸ்துவில் – அனைவருக்கும் எங்களின் அன்பு, 

ஜான் + பிலிஸ் + நண்பர்கள் @ WasItForMe.com

“நீங்கள் விசுவாசிப்பீர்களா!”

சிலுவையில் அறையப்பட்டவர்கள் 3 பேர், அவர்களில் குற்றவாளிகள் 2 பேர் மட்டுமே.